Filtar ili filter

Riječ fil­tar potječe od latin­skog fil­trum. Latin­ske ime­nice koje zavr­ša­vaju na -um pre­uzi­mamo tako da taj nas­ta­vak odba­cimo i dobi­jemo naš nomi­na­tiv (argu­men­tum > argu­ment). Dogodi li se da nova riječ zavr­šava dvama suglas­ni­cima, od kojih je prvi koji eks­plo­zivni suglas­nik (p, t, k, b, d ili g), a drugi r ili m (filtr- ili cilindr-), ume­ćemo a (filtar, cilindar). Takvo je a naj­češće nepos­to­jano, to jest jav­lja se samo u nekim padežima.

JEDNINA

MNOŽINA

N

filtar

fil­tri

G

fil­tra

filtara

D

fil­tru

fil­trima

A

filtar

fil­tre

V

fil­tre

fil­tri

L

fil­tru

fil­trima

I

fil­trom

fil­trima

No u novije se vri­jeme pojav­ljuje i oblik fil­ter (bez nepos­to­ja­nog samo­glas­nika). Pre­uzet je iz kojeg od „pres­tiž­ni­jih” jezika − nje­mač­koga ili engle­skoga. Iako za tim nije bilo prave potrebe, snažno se pro­ši­rio te je danas češći u upo­rabi od prvot­nog oblika fil­tar. Una­toč tomu, pri upo­trebi stan­dard­nog jezika i dalje se pre­po­ru­čuje oda­bir sta­rije riječi fil­tar. Hoće li nova ina­čica i u stan­dard­nom jeziku zami­je­niti sta­riju, tek nam je vidjeti.

Scroll To Top