Naj”

Mor­fem naj- služi samo kao pre­fiks pri tvorbi super­la­tiva pri­djeva (naj­bo­lji, naj­pa­met­niji…) i pri­loga (naj­bo­lje, naj­pa­met­nije…). On nikad nije samos­ta­lan, što znači da se sljep­ljuje s obli­kom (kom­pa­ra­ti­vom) koji pre­tvara u superlativ.

Naj‑ izra­žava naj­veći stu­panj nekog svoj­stva. Iako naj­prije pomis­limo na pozi­tivno svoj­stvo, to naravno ne mora biti tako − super­la­tivi su i naj­tuž­niji, naj­ne­sret­niji, naj­ža­los­niji, naj­ljući, naj­gori...

Ovaj se mor­fem u hrvat­skome stan­dard­nom jeziku dodaje samo pri­dje­vima i pri­lo­zima i ne može se doda­vati dru­gim vrstama riječi. To znači da oblici naj­broj, naj­gol, naj­fes­ti­val, naj­i­grica, naj­pro­izvod, naj­ses­tra, naj­tekst… nisu dobri i da ih ne valja upo­treb­lja­vati. Umjesto ovih kons­truk­cija treba upo­tri­je­biti super­la­tiv odgo­va­ra­ju­ćeg pri­djeva uz ime­nicu koju opi­suje, pri­mje­rice: naj­pro­da­va­niji broj, naj­j­lepši gol, naj­bo­lji fes­ti­val, naj­za­nim­lji­vija igrica, naj­k­va­li­tet­niji pro­izvod, naj­s­po­sob­nija ses­tra, naj­us­pješ­niji tekst.

Scroll To Top